بنام خدای بخشنده مهربانبا اینکه موضوع این وبلاگ بیان انحرافات اجتماعی و عقیدتی و فرهنگی است و قصد ارائه مصداق برای موضوعات وبلاگ ندارد اما موردی که اشاره خواهد شد به علت اینکه طی سالیان دراز به یک روال ثابت تبدیل شده است لازم دانسته شد اشاره ای مصداقی به آن شود. شاید با تذکر مومنین روند مذکور به مرور زمان اصلاح شوند.این عزاداری است یا چهارشنبه سوری ؟شب عاشورای حسینی ، توفیق اجباری یافتم که به دعوت یکی از بستگان در مراسم عزاداری روستای شیشوان شهرستان عجب شیر در آذربایجان شرقی حضور داشته باشم .این روستا بعلت عزاداری منحصر به فردش در شب عاشورای هرسال پذیرای مهمانهای مختلف از شهرهای مختلف ایران است. در عزاداری مخصوص این روستا که به پولکه گردانی مشهور است ، هیچگونه علامتی از حزن و اندوه دیده نمی شود بلکه چنانچه مشهود است و در تصاویر نیز خواهید دید مردم چنان با شور و شوق آن را اجرا می کنند که گویی یک جشن بزرگ ملی مانند چهارشنبه سوری یا جشنهای شیرگردانی چین گرفته اند.در این مراسم ده ها توپ بزگ پارچه ای به دور سیم پیچیده شده و آتش زده و در میان مردم چرخانده می شود. و بسیار اتفاق می افتد ک

بسم الله الرحمن الرحیمیاأیها الناس إنا خلقناکم من ذکر وأنثى وجعلناکم شعوبا وقبائل لتعارفوا إن أکرمکم عند الله أتقیکم اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست **************************************************************یکی از مفاهیمی که در طول قرنها چنان بر آن تاکید شده که به عنوان یک مفهوم مثبت و ضروری در اذهان بسیاری از ما ایرانیان و بلکه کل مردم دنیا نقش بسته است میهن دوستی و حب وطن است.کار به جایی رسیده است که به مفهوم میهن دوستی اکتفا نکرده و میهن را جای خدا گذاشته و با استفاده از اصطلاح میهن پرستی ، مرتکب یک عمل شرک آمیز ( پرستش مخلوق بجای خالق )  نیز شده و به آن افتخار هم می کنیم. در ذیل ایرادات این مفهوم انحرافی را بررسی می کنیم.1- تنها دستاویز مذهبی وطن خواهان و میهن دوستان حدیث جعلی حب الوطن من الایمان است. علمایی که سند این حدیث را بررسی کرده اند تا قبل از محی الدین ابن عربی از علمای سنی مذهب قرن 7 هجری در هیچ سندی یا کتاب حدیثی این

بسم الله الرحمن الرحیمیکی از مسائلی که بعضیها ( چه در میان مردم عادی و چه در میان ائمه جماعات ) شدیدا به آن اعتقاد دارند و خود را ملزم به رعایت آن می دانند این است که موقع قرائت سوره حمد در قرآن و نماز باید دقت کرد که کلمات « الحمد» و « لله » و شش کلمه متوالی دیگر مانند لله رب و ایاک نعبد و ... به هم نچسبند و باید با کش دادن حرف آخر کلمه اول مانع از ایجاد کلمات دُلل هرب کیو کنع کنس تعل بعل شد . زیرا کلمات مذکور نام شیطان هستند و قرائت آنها در سوره حمد باعث اشکال می شود. ذیلا این نظریه را بررسی می کنیم:1- تنها منبع روایت مذکور کتاب عروه سید یزدی است و ایشان این نظریه را بدون ذکر سند و منبع و بدون اینکه رد یا تایید کنند به این شکل مطرح کرده اند که : بعضی ها می گویند کلمات مذکور کلماتی مهمل و بی معنی اند.(عروة الوثقی، سید محمد کاظم طباطبایی، کتاب صلاة، مسائل قرائت، مسئله 55.)2- هیچ آیه یا روایتی مبنی بر اینکه شیطان یا شیاطینی به نامهای مذکور وجود دارند موجود نیست و کسی که این کلمات مهمل را به نام شیطان نامگذاری کرده است احتمالا می خواسته پیاز داغ قضیه را بیشتر کند.3- اگر به

بسم الله الرحمن الرحیمچند وقت پیش کتابی به دستم رسید با عنوان حق با کیست نوشته استاد ابوالفضل بهرام پور که حاوی مناظرات شیعه و فرقه های چهارگانه اهل سنت و وهابیت بود.استاد بهرام پور در این کتاب برتری منطق شیعه را در مورد تمامی شبهاتی که وهابیت علیه شیعه مطرح می کند به خوبی نشان می دهد و مخصوصا آنجا که از صحاح سته اهل سنت ( که صحت آنها را برابر قرآن می دانند و هیچ نقدی را برآنها جائز نمی دانند) مطالبی را می آورد که از شدت بی مایگی، خود اهل سنت و حتی برخی از وهابی ها هم با تمام تعصبی که به صحت این کتابها دارند از شنیدنش احساس انزجار و شرمندگی می کنند. یکی از این مطالب ماجرای ثوبی حجر است که به روایت ابوهریره در کتب اهل سنت رواج یافته و توهینی بزرگ به پیامبر عظیم الشان اولوالعزم حضرت موسی (علیه و علی نبینا السلام) محسوب می شود. *از آنجایی که می دانستم اسرائیلیاتی از این دست در کتب اهل سنت به وفور یافت می شوند حساسیت چندانی به خرج ندادم و از منطق برتر شیعه در نشان دادن انحرافات روایی اهل سنت لذت بردم.تا آنکه چند روز پیش هنگام قرائت قرآن به آیه شریفه 69 سوره احزاب رسیدم:یا أَیُّهَ

بسم الله الرحمن الرحیمیکی از القاب حضرت امام رضا علیه السلام ضامن آهو است . اما این که چرا این لقب به حضرت داده می شود دو نقل موجود است یکی نقل صحیح و مستند و معتبر ولی کمتر مطرح شده و دیگرینقل رایجی که عوام به آن اعتقاد دارند ولی کاملا بی اساس و بی اعتبار و غیرمستند است . ذیلا هر دو نقل را بررسی می کنیم:1- نقل صحیح و مستند :به نقل از فقیه بزرگ عالم تشیع شیخ صدوق در کتاب معتبر عیون اخبار الرضا ( که شیخ مجلسی نیز با تایید این نقل آن را جزو برکات الرضویه شمرده است ) ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی که حاکم طوس بوده روایت کرده : « در روزگار جوانی نظر خوشی به طرفداران این مشهد نداشتم و در راه متعرض زائران می شدم و لباس ها و خرجی و نامه ها و حواله هایشان را به ستیزه می ستاندم روزی به شکار بیرون رفتم و یوزی را به دنبال آهویی روانه کردم، یوز هم چنان دنبال آهو می دوید تا به ناچار آهو را به پای دیواری پناهید و آهو ایستاد و یوز روبرویش ایستاد ولی به او نزدیک نمی شد هرچه کوشش کردیم که یوز به آهو نزدیک شود یوز نمی جست و از جای خود تکان نمی خورد ولی هر وقت که آهو از جای خود دور م

بسم الله الرحمن الرحیم « إِنَّ الَّذِینَ جَاؤُوا بِالْإِفْکِ عُصْبَةٌ مِّنکُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَّکُم بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِی تَوَلَّى کِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ * لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَیْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْکٌ مُّبِینٌ * لَوْلَا جَاؤُوا عَلَیْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ یَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُوْلَئِکَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْکَاذِبُونَ * وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّکُمْ فِی مَا أَفَضْتُمْ فِیهِ عَذَابٌ عَظِیمٌ * إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِکُم مَّا لَیْسَ لَکُم بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَیِّنًا وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِیمٌ * وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا یَکُونُ لَنَا أَن نَّتَکَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَکَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِیمٌ * یَعِظُکُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ * وَیُبَیِّنُ ال

بسم الله الرحمن الرحیمدر پستهای قبلی اشاره ای کوتاه به این مطلب داشتم که علمای فن حدیث پاره ای از روایات را اسرائیلیات می دانند این روایات عمدتا از طریق یهودیان بعدا مسلمان شده جعل و وارد دین گردیده و برخی از آنها ریشه در کتب آسمانی تحریف شده یهودیت (تورات) و در موارد معدودی انجیل دارد. هرچند قریب به اتفاق این روایات از طریق یهودیان مسلمان نما وارد کتب و منابع حدیثی اهل سنت شده ولی متاسفانه تعداد اندکی نیز به کتب شیعیان راه یافته که مثل لکه ای که در پارچه تمیز و سفید زود مشخص می شود از سیاق حدیث و مخالفت آن با قرآن و سنت و احادیث پیامبر و اهل بیت بعضا به سادگی قابل تشخیص هستند. یک نمونه از اسرائیلیات را با عنوان ثوبی حجر و با موضوع کشف عورت حضرت موسی علی نبینا و علیه السلام که متاسفانه وارد منابع سنی و شیعه شده بود را در یکی از پستهای قبلی بررسی کردیم. در این پست نیز به روایتی می پردازیم که نشان می دهد پیامبر بزرگوار اسلام (ص) بجای اطاعت بی چون و چرا از دستور صریح خداوند نعوذ بالله به چانه زنی می پردازد و حرف خود را بر کرسی می نشاند.روایت چانه زنی و تخفیف : در شب معراج پس از

بسم الله الرحمن الرحیممطلب مفصلی درباره یا به عبارت بهتر در نقد قضیه ردالشمس آماده کرده بودم اما این نظر که مربوط به یک سایت دیگر غیر مرتبط با این سایت و این نگارنده است نظر منو جلب کرد . نظر شما چیه؟یه #خواهش ... اینو پنج شیش ماه پیش عرض کرده بودم ولی خوب ظاهرا توجهی نشد یا به هر حال... خواهش میکنم اینقدر در مورد مسائل #کلامی #فلسفی-اعتقادی و یا حتی #فقهی راحت نظر ندید... اشتباه مُعظَم ما حزب اللهی ها اینه که تا یه مقداری تو یه زمینه ای (اندک)مطالعه ای داشته باشیم؛خودمون رو #مجتهد-مسلم و #فیلسوف شرق و غرب عالم میدونیم... بیاید مِن بعد اینجوری نباشیم...

بسم الله الرحمن الرحیممقدمه :اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله الاطهار واسطه فیض الهی و نمونه انسانهای کامل و الگوی تعریف شده توسط خداوند متعال برای کلیه انسانها هستند لذا هیچ مسلمان معتقدی نمی تواند منکر فضائل والای اهل بیت باشد. علمای اسلام اعم از شیعه و سنی روایات متعددی از فضایل و کرامات اهل بیت نقل کرده اند که بیانگر مقام والای اهل بیت عصمت و طهارت است.با این وجود گاهی تناقضات موجود در تعداد معدودی از این روایات ، با قرآن یا اصول عقلی و دینی بگونه ای غیرقابل توجیه است که راه را برای پذیرش آن سخت می کند. به عنوان مثال در برخی روایات فضیلتی به یکی از اولیا الله نسبت داده می شود اما در ازای این انتساب بجای اثبات فضیلت و یا در کنار انتساب فضیلت، نعوذبالله معصیتی یا عملی خلاف عقل و علم یا دین به آنها نسبت داده می شود. به عنوان نمونه می توان به بحث لخت مادرزاد شدن یکی از پیامبران اولوالعزم در برابر مردم ( نعوذبالله ) اشاره کرد . در این مساله راوی به خیال خود می خواهد اثبات کند که خداوند حضرت موسی علی نبینا و علیه السلام را دوست داشت و حاضر نبود باور یاوه مردم در اذهان آنها باقی بماند ل

بسم الله الرحمن الرحیم هو الله الخالق الباری ء المصور له الاسماء الحسنی یسبح له ما فی السموات والارض و هو العزیز الحکیم ( آیه 28 سوره حشر) خداوند متعال اسامی متعددی دارد که بیش از  200 تا از آنها در قرآن ذکر شده و طبق برخی روایات 99 مورد از این اسمها را الاسماء الحسنی می گویند. در دعای شریف جوشن کبیر نیز مجموعه ای از هزار فقره از اسامی خداوند ذکر شده است. اما اگر با دقت به این اسامی بنگریم متوجه می شویم که تمام آنها صفات خداوند هستند و هرکدام به یکی از صفات خداوند متعال اشاره دارند و در بین آنها تنها نامی که خداوند به عنوان اسم خاص خود برگزیده است نام زیبای الله است. به قول یکی از بزرگان وقتی می گوییم گل رز یا گل لاله و یا گل خوشبو  به نوع خاصی از گل و یا صفت خاصی از گل اشاره کرده ایم اما وقتی تنها کلمه گل را ذکر می کنیم شامل تمام گل ها و تمام صفات گلها می شود. نام زیبای الله نیز چنین است مثلا وقتی می گوییم الرحمن فقط به صفت رحمانیت خداوند اشاره کرده ایم اما وقتی کلمه الله را می گوییم هزاران صفت خداوند بی همتا را در یک کلمه خلاصه کرده ایم. با این مقدمه می خواهم بحث خود ر